Anita O’Day, właśc. Anita Belle Colton (ur. 18 października 1919 w Chicago, zm.

23 listopada 2006 w Los Angeles) – amerykańska wokalistka jazzowa. Krytyk jazzowy Will Friedwald napisał, że jest ona „jedyną białą wokalistką jazzową porównywalną do Elli Fitzgerald, Billie Holiday czy Sary Vaughan”. Laureatka NEA Jazz Masters Award 1997.

Od 1939 występowała z zespołem Maxa Millera. Na początku 1941 wstąpiła do orkiestry Gene Krupy. W latach 1944–1945 śpiewała ze Stanem Kentonem.

Później zaczęła występować solo. W 1958 odniosła sukces na festiwalu w Newport. Wystąpiła w filmach Jazz on a Summer’s Day (1958) i Gene Krupa Story (1959).

W 1985 dała w Carnegie Hall koncert z okazji 50-lecia pracy zawodowej. Najpopularniejsze nagrania: „Let Me off Upton”, „Kick It”, „The Lady in Red”, „Tea For Two”, „Opus No.

1”, „And Her Tears Flowed Like Wine”, „Sweet Georgia Brown”.