Barbra Streisand, właśc. Barbara Joan Streisand (ur. 24 kwietnia 1942 w Nowym Jorku) – amerykańska piosenkarka, aktorka, reżyserka, scenarzystka, producentka filmowa, kompozytorka, tekściarka i filantropka.

Za sprawą ponad 60-letniej kariery w muzyce, filmie, telewizji i teatrze uchodzi za jedną z najbardziej uznanych i najpopularniejszych osób w przemyśle rozrywkowym. Należy do ścisłego grona laureatów czterech najważniejszych amerykańskich nagród kultury popularnej, EGOT (Emmy, Grammy, Oscara i Tony). Debiutowała na początku lat 60., śpiewając w nowojorskich klubach nocnych, a następnie programach telewizyjnych.

W 1962 podpisała kontrakt fonograficzny z wytwórnią Columbia Records. W 1963 wydała swój pierwszy album studyjny, The Barbra Streisand Album, dzięki któremu wygrała Grammy za album roku. Dotychczas wydała łącznie 37 albumów studyjnych, 12 ścieżek dźwiękowych i 3 albumy z nagraniami obsad teatralnych.

Wylansowała przeboje takie jak „People” (1965), „The Way We Were” (1973), „Evergreen” (1976), za który została uhonorowana Grammy za piosenkę roku i Oscarem za najlepszą piosenkę oryginalną, „You Don’t Bring Me Flowers” (1978), „No More Tears (Enough Is Enough)” (1979) czy „Woman in Love” (1980). 11 jej albumów dotarło do pierwszego miejsca amerykańskiego notowania Billboard 200, przy czym jako jedyny wykonawca w historii zajmowała na nim szczytową pozycję przez sześć kalendarzowych dekad, zaś 5 jej singli dotarło do pierwszego miejsca Hot 100. Według danych „Billboardu”, odniosła największy sukces spośród wszystkich kobiet w historii notowań Billboard 200 i Adult Contemporary.

31 jej albumów zdobyło w Stanach Zjednoczonych certyfikat platyny. Łącznie otrzymała w Stanach Zjednoczonych certyfikaty za 68,5 miliona sprzedanych nagrań, co jest jednym z najwyższych wyników w historii. Światowa sprzedaż jej nagrań przekracza 150 milionów egzemplarzy, co jest jednym z najwyższych wyników w historii przemysłu fonograficznego.

W 1961 zadebiutowała na Broadwayu drugoplanową rolą w musicalu I Can Get It for You Wholesale, za który otrzymała nominację do Tony. Popularność przyniosła jej główna rola Fanny Brice w musicalu Zabawna dziewczyna (1964–1966) na Broadwayu i West Endzie, za który otrzymała kolejną nominację do Tony. W latach 60.

zaczęła występować w autorskich telewizyjnych programach rewiowych. Jako aktorka filmowa zadebiutowała rolą Brice w Zabawnej dziewczynie (1968), adaptacji musicalu, za którą zdobyła Oscara dla najlepszej aktorki. W kolejnych latach uznanie i popularność przyniosły jej filmy takie jak Hello, Dolly!

(1969), No i co, doktorku? (1972), Tacy byliśmy (1973), za który otrzymała drugą nominację do Oscara, czy Narodziny gwiazdy (1976). Zadebiutowała jako reżyserka, scenarzystka i producentka filmem Yentl (1983), za który jako pierwsza kobieta w historii zdobyła Złoty Glob dla najlepszego reżysera.

W kolejnych latach wyreżyserowała i wyprodukowała także filmy Książę przypływów (1991), nominowany do Oscara za najlepszy film, i Miłość ma dwie twarze (1996). Jest laureatką licznych wyróżnień, w tym dwóch Oscarów, dziewięciu Grammy, pięciu Emmy, trzech Peabody i dziewięciu Złotych Globów (co czyni ją najczęściej nagradzaną osobą w historii Złotych Globów, na równi z Tomem Hanksem i Meryl Streep). Została także nagrodzona licznymi wyróżnieniami honorowymi, w tym specjalną nagrodą Tony (1970), Grammy Legend Award (1992), Grammy Lifetime Achievement Award (1995), Nagrodą im.

Cecila B. DeMille’a (2000), Nagrodą Amerykańskiego Instytutu Filmowego za całokształt twórczości (2001), Nagrodą Gildii Aktorów Ekranowych za całokształt twórczości (2024) i Honorową Złotą Palmą na Festiwalu Filmowym w Cannes (2026). W 2008 została uhonorowana w ramach Kennedy Center Honors.

W Stanach Zjednoczonych została odznaczona National Medal of Arts (2000) i Prezydenckim Medalem Wolności (2015), zaś we Francji Orderem Narodowym Legii Honorowej (2007).