Ludwig van Beethoven (wymowa niemiecka: luːtvɪç fan ˈbeːthoːfn) (ur.

15–17 grudnia(zob. niżej) 1770 w Bonn, zm.

26 marca 1827 w Wiedniu) – niemiecki kompozytor i pianista, ostatni z tzw. klasyków wiedeńskich, a zarazem prekursor romantyzmu w muzyce, uznawany za jednego z największych twórców muzycznych wszech czasów. Urodzony w Bonn, na terenie dzisiejszych Niemiec, już w młodości przeniósł się do Wiednia, gdzie rychło uzyskał reputację pianisty wirtuoza, a następnie wybitnego kompozytora.

Mimo że około 25. roku życia zaczął tracić słuch, okazał wielką siłę ducha i nie zaprzestał tworzenia (do czasu również wykonywania) swoich dzieł, nawet w okresie całkowitej głuchoty. W historii muzyki stanowi centralną postać pogranicza klasycyzmu i romantyzmu.

Jego twórczość wytyczyła kierunek rozwoju muzyki na cały XIX wiek. Światową popularność Beethoven zawdzięcza przede wszystkim swym dziewięciu symfoniom, choć równie przełomowe było znaczenie jego sonat i wariacji fortepianowych oraz muzyki kameralnej, przede wszystkim kwartetów smyczkowych. Muzyka Beethovena łączy intensywność uczuć z doskonałością formy; wyraża się w niej apoteoza wolności i godności jednostki, woli życia, heroizmu, zmagań z losem oraz radości i powszechnego braterstwa.

Bernard Johan Herman Haitink (ur. 4 marca 1929 w Amsterdamie, zm. 21 października 2021 w Londynie) – holenderski dyrygent.

Dyrygował wieloma orkiestrami uznawanymi za najbardziej renomowane, w dorobku ma nagrania choćby z londyńską Covent Garden czy z festiwalu operowego w Glyndebourne, którego dyrektorem muzycznym był w latach 1978–1988. Nagrał cały cykl Pierścienia Nibelunga Wagnera z Orkiestrą Symfoniczną Radia Bawarskiego. Z Haitinkiem współpracowali m.in.

Kiri Te Kanawa, Theo Adam, Władimir Aszkenazi, Emanuel Ax, Alfred Brendel, James Morris, Benjamin Luxon, May Sandoz, Bryn Terfel, Cheryl Studer, Éva Marton, Siegfried Jerusalem, Jadwiga Rappé, Barbara Frittoli, Krystian Zimerman. Otrzymał Nagrodę Grammy w 2008.