Born to Run – trzeci album studyjny amerykańskiego piosenkarza i autora tekstów Bruce’a Springsteena, wydany 25 sierpnia 1975 nakładem wytwórni Columbia Records. Produkcją albumu zajmowali się Springsteen, jego menedżer Mike Appel oraz producent Jon Landau. Nagrania odbywały się w Nowym Jorku.

Po komercyjnych niepowodzeniach dwóch pierwszych albumów, Born to Run stanowił dla Springsteena ostatnią szansę na przebicie się do mainstreamu i osiągnięcie sukcesu komercyjnego. Artysta starał się odtworzyć technikę produkcyjną zwaną ścianą dźwięku, opracowaną przez Phila Spectora, co doprowadziło do długotrwałych sesji nagraniowych z zespołem E Street Band trwających od stycznia 1974 do lipca 1975. Aż sześć miesięcy poświęcono wyłącznie na nagranie utworu tytułowego.

Album łączy w sobie różne style muzyczne, w tym rock and roll, pop rock, R&B oraz folk rock. Teksty, oparte na wykreowanych postaciach, opowiadają o ludziach, którzy czują się uwięzieni i marzą o ucieczce do lepszego życia. Wizje te są ukazywane za pomocą romantycznych obrazów autostrad i podróży.

Według zamysłu Springsteena, akcja piosenek toczy się w ciągu jednego, długiego letniego dnia i nocy. Teksty są również mniej związane z obszarem stanu New Jersey niż jego wcześniejsza twórczość. Okładka albumu, przedstawiająca Springsteena opierającego się na ramieniu saksofonisty E Street Band, Clarence’a Clemonsa, jest uważana za kultową i była naśladowana przez innych muzyków oraz w mediach.

Dzięki kosztownej kampanii promocyjnej, Born to Run odniósł sukces komercyjny, osiągając trzecie miejsce w zestawieniu Billboard Top LPs & Tape oraz pierwszą dziesiątkę w trzech innych zestawieniach. Do 2006 w Stanach Zjednoczonych sprzedano ponad 6 milionów egzemplarzy albumu i jest to najlepiej sprzedający się album Springsteena po Born in the U.S.A. (1984).

Z albumu wydano dwa single: „Born to Run” i „Tenth Avenue Freeze-Out”, z których pierwszy był jednym z najczęściej granych utworów Springsteena w radiu i na koncertach.

Premiera albumu wywołała duże zainteresowanie medialne, co spotkało się ze sprzeciwem ze strony krytyków, którzy podchodzili sceptycznie do nagłej popularności Springsteena i kwestionowali, czy jest ona zasłużona. Po wydaniu płyty Springsteen popadł w spór prawny z Appelem, co skłoniło go do odbycia niemal dwuletniej trasy koncertowej po Stanach Zjednoczonych i Europie.

Born to Run spotkał się z bardzo pozytywnym odbiorem. Krytycy chwalili warstwę narracyjną i muzyczną albumu, choć niektórzy uznali jego produkcję za przesadnie rozbudowaną i przytłaczającą. Born to Run był przełomowym albumem w karierze Springsteena.

Jego sukces przypisuje się uchwyceniu ideałów pokolenia amerykańskiej młodzieży w dekadzie naznaczonej zawirowaniami politycznymi, wojną oraz problemami klasy robotniczej. W kolejnych dekadach album zyskał status arcydzieła i jest powszechnie uznawany za jeden z najlepszych w dorobku Springsteena. Znalazł się na wielu listach najlepszych albumów wszech czasów, a w 2003 roku został wpisany przez Bibliotekę Kongresu na listę National Recording Registry jako nagranie „o dużym znaczeniu kulturowym, historycznym lub estetycznym”.

W tym samym roku magazyn „Rolling Stone” sklasyfikował album na 18. miejscu na liście „500 albumów wszech czasów”. Album doczekał się rozszerzonego wznowienia w 2005 z okazji 30.

rocznicy wydania, z filmem koncertowym i dokumentem szczegółowo opisującym proces jego powstawania.