Dusty Springfield, właśc. Mary Isabel Catherine Bernadette O’Brien (ur. 16 kwietnia 1939 w Londynie, zm.

2 marca 1999 w Henley-on-Thames) – brytyjska piosenkarka popowa, przedstawicielka takich stylów i gatunków jak biały soul (blue-eyed soul), folk, taneczny pop i innych. Dusty Springfield była jedną z największych brytyjskich gwiazd muzyki pop lat 60. XX wieku.

Wbrew powszechnemu mniemaniu, które wiąże początek brytyjskiej inwazji z fenomenalnym sukcesem The Beatles, to właśnie Springfield zapoczątkowała obecność brytyjskiej muzyki pop na amerykańskim rynku. Mimo że początkowo śpiewała muzykę folk rock (występując z grupą The Springfields - stąd jej pseudonim), wkrótce pod wpływem muzyki rhythmandbluesowej i soulowej zainteresowania jej zwróciły się w ich kierunku.

Jej piosenki śpiewane lekko zachrypniętym głosem (Dusty) nie miały wiele wspólnego z opartym na elektrycznym brzmieniu brytyjskim rock and rollem, lecz opierały się na typowych dla wytwórni płytowej Motown bogatych, orkiestrowych aranżacjach.

W 1999 Dusty Springfield została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame. Springfield identyfikowała się jako osoba biseksualna. Pierwszy raz poruszyła publicznie tę kwestię w 1970 roku w The Evening Standard.

Na początku lat 80. przez pewien okres związana była z kanadyjską wokalistką rockową Carole Pope. Do największych jej przebojów należały: „In Private”, „Silver Threads and Golden Needles”, „Only Want to Be with You”, „Wishin' and Hopin'”, „The Look of Love”, „You Don't Have to Say You Love Me”, „Son of a Preacher Man”, „Breakfast in Bed”, „The Windmills of Your Mind”.

Dusty Springfield zmarła na raka piersi w 1999 r.