Freddy Quinn, Manfred Quinn (urodzony jako Franz Eugen Helmut Manfred Nidl, potem Nidl-Petz, 27 września 1931 w Niederfladnitz) – austriacki piosenkarz, aktor, reżyser. Jeden z najpopularniejszych wykonawców muzyki szlagierowej oraz żeglarskiej, który największą popularność w Austrii i RFN odniósł w latach 60. (obok Petera Alexandera i Udo Jürgensa najpopularniejszy artysta w tych czasach w tych krajach).

Jest pierwszym wykonawcą w Niemczech, który przekroczył barierę miliona sprzedanych egzemplarzy, a do 1963 roku liczba sprzedanych egzemplarzy wzrosła 6-krotnie. Podobnie jak inny niemiecki piosenkarz, Hans Albers przybrał postać pozbawionego korzeni wędrowca, który wyrusza w morze, jednak tęskni za domem, rodziną i przyjaciółmi. Wylansował wiele utworów, takich jak m.in.: Der Legionär, Die Gitarre und das Meer, Heimweh, Heimatlos, Irgendwann gibt's ein Wiedersehn, Junge, komm bald wieder (cover utworu w 1973 roku wykonał turecki piosenkarz Alpay, który w 1973 roku umieścił ten utwór w swoim albumie pt.

7 Dilde Alpay), La Paloma, So geht das jede Nacht, Unter fremden Sternen, Vergangen vergessen vorüber. Sześć utworów zajmowało 1. miejsce na niemieckiej liście przebojów (26 utworów w pierwszej dziesiątce).

Współpracował z wieloma kompozytorami, takimi jak m.in.: Ernst Bader, Bert Kaempfert, James Last, Lotar Olias.

Sprzedał ok. 60 000 000 płyt.

Nagrodzony wieloma nagrodami, wyróżnieniami i odznaczeniami, w tym m.in.: 4-krotnie złote, a także srebrne i brązowe Bravo Otto w kategorii Piosenkarz, Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec I stopnia (1984) z rąk Prezydenta Karla Carstensa za zasługi w rozpowszechnianiu niemieckich piosenek na całym świecie, Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii (1992), Biermann-Ratjen-Medaille (1996) przez Senat Wolnego i Hanzeatyckiego Miasta Hamburga za zasługi artystyczne dla miasta, Złoty Ratusz Miasta Wiednia (2006).

Większość jego utworów opowiada o Hamburgu, bezkresnym morzu oraz samotnym życiu w odległych krajach.