Ludwig van Beethoven (wymowa niemiecka: luːtvɪç fan ˈbeːthoːfn) (ur.

15–17 grudnia(zob. niżej) 1770 w Bonn, zm.

26 marca 1827 w Wiedniu) – niemiecki kompozytor i pianista, ostatni z tzw. klasyków wiedeńskich, a zarazem prekursor romantyzmu w muzyce, uznawany za jednego z największych twórców muzycznych wszech czasów. Urodzony w Bonn, na terenie dzisiejszych Niemiec, już w młodości przeniósł się do Wiednia, gdzie rychło uzyskał reputację pianisty wirtuoza, a następnie wybitnego kompozytora.

Mimo że około 25. roku życia zaczął tracić słuch, okazał wielką siłę ducha i nie zaprzestał tworzenia (do czasu również wykonywania) swoich dzieł, nawet w okresie całkowitej głuchoty. W historii muzyki stanowi centralną postać pogranicza klasycyzmu i romantyzmu.

Jego twórczość wytyczyła kierunek rozwoju muzyki na cały XIX wiek. Światową popularność Beethoven zawdzięcza przede wszystkim swym dziewięciu symfoniom, choć równie przełomowe było znaczenie jego sonat i wariacji fortepianowych oraz muzyki kameralnej, przede wszystkim kwartetów smyczkowych. Muzyka Beethovena łączy intensywność uczuć z doskonałością formy; wyraża się w niej apoteoza wolności i godności jednostki, woli życia, heroizmu, zmagań z losem oraz radości i powszechnego braterstwa.

Wilhelm Backhaus (ur. 26 marca 1884 w Lipsku, zm. 5 lipca 1969 w Villach w Austrii) – niemiecki pianista, wirtuoz.

W latach 1891–1898 pobierał nauki u Aloisa Reckendorfa oraz studiował w Konserwatorium w Lipsku (1894–1899). Studia uzupełnił u Eugena d’Alberta we Frankfurcie nad Menem (1899). Pierwszy wielki sukces pianistyczny (jednocześnie swój debiut zagraniczny) odniósł w 1900 w Londynie.

W tym samym roku został profesorem w Royal College w Manchesterze. W 1905 otrzymał w Paryżu nagrodę Antona Rubinsteina zdobywając światową sławę wybitnego interpretatora dzieł Ludwiga van Beethovena oraz Johannesa Brahmsa. Wykładał w Curtis Institute of Music (1925–1926).

W 1930 osiadł w Szwajcarii. Backhaus był jednym z pierwszych pianistów nagrywających na płyty. Pierwszych rejestracji dokonał w 1908.

Styl Backhausa charakteryzuje się doskonałością techniczną oraz czystością wykonania, która łączy się z siłą i sztuką frazowania. Uważany jest za jednego z największych pianistów wszech czasów.