Murray Perahia (ur. 19 kwietnia 1947 w Nowym Jorku) – amerykański pianista, pedagog i dyrygent. Edukację pianistyczną rozpoczął w wieku czterech lat.

Studiował w Mannes College fortepian, dyrygenturę i kompozycję pod kierunkiem Mieczysława Horszowskiego, kształcił się także w Marlboro u Rudolfa Serkina i Pablo Casalsa. Wkrótce potem Serkin przyjął Perahię jako swojego asystenta w Instytucie Curtisa w Filadelfii. W 1972 został pierwszym pianistą z Ameryki Północnej, który zwyciężył na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Leeds.

W 1980 rozpoczął współpracę z Vladimirem Horowitzem. W latach dziewięćdziesiątych długo zmagał się z kontuzją ręki. Mieszka w Londynie, prowadzi kursy mistrzowskie.

Jego płyty trzykrotnie otrzymały Nagrodę Grammy: w 1989 (Béla Bartók, muzyka kameralna), 1999 (Johann Sebastian Bach – Suity angielskie) i 2003 (Fryderyk Chopin – Etiudy op.

10 i 25). Jako dyrygent związany jest z orkiestrą Academy of St.

Martin in the Fields, z którą regularnie koncertuje, m.in. wykonywali razem wszystkie pięć koncertów forepianowych Beethovena. W 2004 został mianowany Kawalerem Komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego – nie przysługuje mu jednak tytuł sir, ponieważ nie jest obywatelem Wielkiej Brytanii.

Jest także honorowym członkiem Królewskiej Akademii Muzycznej i Jesus College Uniwersytetu w Cambridge.