Uri Caine (ur. 8 czerwca 1953 w Filadelfii) – amerykański pianista klasyczny i jazzowy. Urodził się w Filadelfii.

Jego ojciec, Burton Caine, był profesorem prawa na Temple University, matka, Shulamith Wechter Caine, poetką i pisarką. Jest żydowskiego pochodzenia. Grę na pianinie rozpoczął w wieku 7 lat, jednak początkowo nie był zbyt zainteresowany graniem.

Sytuacja zmieniła się, gdy miał ok. 12–13 lat, a jego nauczycielem został pianista jazzowy Bernard Peiffer. Po dwóch latach dodatkowo zaczął praktykę u kompozytora George'a Rochberga.

W 1977 r. rozpoczął studia muzyczne na University of Pennsylvania, gdzie jego nauczycielami byli m.in. George Rochberg, Richard Wernick i George Crumb.

Jeszcze przed rozpoczęciem studiów grywał w klubach jazzowych. W 1992 roku zadebiutował albumem zatytułowanym Sphere Music. W swojej twórczości łączy elementy jazzu, muzyki poważnej (interpretował dla wytwórni Winter & Winter m.in.

utwory Mahlera, Beethovena, Bacha, Wagnera i Schumanna), muzyki elektronicznej oraz muzyki żydowskiej. Związany jest z ruchem Radical Jewish Culture i sceną New York Downtown. Współpracował m.in.

z Hankiem Mobleyem, Freddiem Hubbardem, Johnem Zornem, Donem Byronem. W 2001 roku nagrał album pt. The Philadelphia Experiment z perkusistą The Roots Ahmirem "Questlove'em" Thompsonem i Christianem McBride'em.

Wszyscy trzej artyści pochodzą z Filadelfii, choć reprezentują różne style muzyczne. W 2009 roku był nominowany do nagrody Grammy za The Othello Syndrome. Występując w ramach festiwalu Jazztopad we Wrocławiu w 2011 roku, zagrał specjalnie na tę okazję skomponowane utwory.

Ma żonę Jan, z którą mieszka w Nowym Jorku.